Ηλίας Τσέχος, Πέντε ποιήματα

To Koskino

13325655_911002479045247_7697610170562594352_n-1

Γλυκό κουταλιού
Βαθιά το μαχαίρι στη γλώσσα

Ο χρόνος ον αγέννητο

Η ποίηση τουλάχιστον ζυγός
Ακορντεόν νοσταλγίας
Πέτρα που πίσω έριξες
Και είσαι εσύ

Η ποίηση πικρή στη χάρη
Γλυκό κουταλιού στην αυλή

Η ποίηση τουλάχιστον
Βάλτος του μέλλοντος
Δίχως κουνούπια

***

Λωτός

Είπε “διαιρώ το μηδέν”
Και εσκορπίσθη στο στερέωμα
Λωτός ανθίζοντας για αρετή
Για αντοχές χρυσάνθεμο
Αφήνοντας αναπνοές στα ίχνη
Το άπειρο μηδέν στα χείλη

***

Σαν φεγγάρι κάμπου
Πτώσης δοτικής

Διασχίζεις μαχαίρι τη θέα
Το μαχαίρι διασχίζεις ωραία
Προς μια απίθανη αγάπη

Όπως και να ‘ναι
Μαύρο ταξίδι έχεις νύχτα

Δε δικαιώνεσαι με κέρδη
Δεν αγαπάς από πριν

***

Μέρες χορεύοντας

Χοροί της κλαίουσας, της καλαμιάς, της πέτρας!
Η γύρη, η γη, η μήτρα, ορμητήρια χορών
Λύρες λυγίζεις, έρωτες, μες στις φιγούρες Σειλινέ

Χορούς θέλουν τα πάθη, οι γιορτές, τα πένθη
Χορούς πυγολαμπίδων, δελφινιών, ευχών
Χορός είσαι Ελλάδα, Δόρα Στράτου

Και στο καλάθι εξόδους κουβαλώ
Να σώζεται…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 80 επιπλέον λέξεις

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s