Ω ΠΟΙΗΤΕΣ ΑΝ ΖΗΣΑΤΕ, ΓΙΑ ΤΙ !ηλι τ – Κούλα Αδαλόγλου

DSCN4265

ΜΕΣΟΙ ΟΡΟΙ

Και ποια είσαι εσύ που τόλμησες να αγνοείς τους μέσους όρους;
Να αναιρείς την ομοιομορφία, να ενθαρρύνεις την απόκλιση;
Να, τώρα. Έγινες στηλάκι στα έντυπα
Μπαλάκι σε πολιτικό πινγκ πονγκ
Σήκωσες βαθυστόχαστες αναλύσεις

Αφού είσαι για ρομαντισμούς και ηλιοβασιλέματα
Τι ήθελες να ασκήσεις εξουσία;
Μείνε λοιπόν τσαλακωμένη και κατάπτυστη
Η αποκλίνουσα

Όμως δε βγήκα αλώβητη.
Ποιος βγαίνει αλώβητος από μια μάχη; – ένας αδέσποτος ήταν,
μόλις είχε βγει από έκθεση πανελλαδικών
και πιάσαμε τις φιλοσοφίες-
Δε βλέπεις εμένα; – κανελλής, του ‘λειπε μισό αυτί και κούτσαινε –
τουλάχιστον οι λαβωματιές που λες δεν είναι ορατές.
Ορατές, και οι δικές μου ορατές είναι,
αν προσέξεις καλά.
Αν προσέξεις καλά, θα δεις πως
η ψυχή μου πάει να πετάξει, ή δε χρησιμοποιείτε τη λέξη αυτή για ζώο;
Πώς, πώς, ενώ ξεκινούσε να φύγει,
το κεφάλι σκυφτό, χαιρετισμούς σε έναν Μαξ.
Πάει ο Μαξ, δεν το ‘μαθες; – ποιος βγαίνει αλώβητος;

ΥΠΟΜΟΝΗ

Υπομονή ήταν το όνομα του κοριτσιού
Στα οχτώ έμπαινε
Πού είσαι, Υπομονή; της φώναζε ο μικρός φίλος της


Η Υπομονή κρύφτηκε, χάθηκε
Πάει

ΠΕΡΙ  ΕΡΩΤΟΣ  ΣΥΝΕΧΕΙΑ

Μια λήκυθος είμαι
Χρόνια μοιρολογούσα
Όμως το μοιρολόι λέει
αλλά δεν κάνει
Ούτε ξεκάνει
Περασμένα και μελλούμενα

Ο οδηγός φρενάρησε, το λεωφορείο σταμάτησε απότομα
Κι έπεσε η γριά ένα κουβάρι, ένα κουβαράκι έγινε
στα σκαλιά του λεωφορείου, μια γριά με κότσο στρογγυλό,
πατητό, μου θύμισε τη θεία μου Κυριακή, λίγες ελάχιστες πια
γριές με τέτοιο κότσο, κι έτρεμε το κεφάλι της πέρα δώθε,
ένα κουβάρι έγινε στα σκαλιά…

Ο έρωτας είμαι
Όμορος πριν και τώρα διασπασμένος
Βγαίνω απ’ τα όρια
Ανατρέπω τις συμφωνίες
Χειροκροτώ τη σύγκλιση των σωμάτων

καταδύομαι και αναδύομαι, δεμένος στο μήλο του Αδάμ
Κορίτσια ταΐζουνε τα περιστέρια, γεννιούνται τα
νέα μικρά ψάρια, σκαλώνω στο ανοιγμένο φτερό του κύκνου
Διαβαίνω και βαίνω, ακροβατώ στις ξύλινες εξέδρες
Στις ισχνές λεύκες της όχθης, στα διερχόμενα νέφη
Πυροδοτώ τα υγρά μάτια των φαντάρων
Τις βυζαντινές μορφές, τους νυχτερινούς σερβιτόρους

Ο έρωτας είμαι
Ενσαρκωμένος μένω
Προγραμμένος συχνά
και επικηρυγμένος προσφάτως
πάρχω
-ερείπια ερημία σιωπή-
Ζωοδότης στις βουβές μήτρες
Ανεξίθρησκος, ο τελευταίος διεθνιστής
Ετοιμάζονται οι νέες εκρήξεις
Τριχοτομημένος ή διαμελισμένος έστω
Υπάρχω -ο έρωτας είμαι…

 

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s