Ω ΠΟΙΗΤΕΣ ΑΝ ΖΗΣΑΤΕ, ΓΙΑ ΤΙ! ηλι τ – Αλέξανδρος Αραμπατζής

20130817_173726

ΑΤΙΤΛΑ

Αφού με νίκησε το παρόν, επιτίθεμαι στο μέλλον! Αέραααααααααααααααααααα…
Δεν βρίσκω πια καμιά παρηγοριά στην τέχνη! Αέραααααααα…………
Αφήστε με να ρημάξω την τέχνη! Πρέπει επιτέλους να εκδικηθώ την Ομορφιά!
Αυτήν που ο Ρεμπώ την κάθησε στα γόνατά του και την βρήκε πικρή!
Δεν θέλω άλλη Ομορφιά! Αρκετά! Φθάνει πια!
Σας χαρίζω την Ομορφιά και σ΄ αντάλλαγμα χαρίστε μου λίγη Τύχη!
Θα ξεχάσω ότι κάποτε ήμουν εγώ αυτός που ξεσήκωσε τόσους ηλίθιους στο πόδι
κι η σκόνη από τις σόλες των παπουτσιών τους έχει καταπνίξει το δίκιο μου.
Σπηρουνίστε τα καπούλια των αλόγων και ξεχυθείτε στις πολιτιστικές εκδηλώσεις!
Εκεί όλοι μαζί θα πετάξουμε χρωματιστά μπαλόνια στον ουρανό και θα τραγουδήσουμε τον ύμνο της αγάπης!
Α! ιδού πως ένας συρφετός κονδυλοφόρων ξεσπάει πάνω στην καμπούρα μου!
΄Ενα στριφτό τσιγάρο, καφεδάκι και πως περνάει η ώρα με τις ρίμες και τα χωρατά!
΄Εχω χρέη ένα βουνό και με παίρνουν στο κατόπι οι δικαστικοί κλητήρες!
Αλλά διάολε θα μου κόψουν τους αφρατόλοφους εάν δεν δουλέψω και λιγάκι!
Και φτου η μέρα μου μόλις τώρα αρχίζει ή μόλις τώρα τελειώνει, τα μπέρδεψα!
Λένε πως με την επιστήμη θα σου ξύνουν την πατούσα και θα βρίσκουν ποιος έχει ταλέντο ποιητή
Αν ξύσουν την δική μου πατούσα θα βρουν σίγουρα εκτός από ταλέντο ποιητή και κρυφό ταλέντο παπατζή ή λουφατζή!
Αέραααααααααααααααααααα

Στο βάθος του ναού ο Δάσκαλος Μου
γδέρνει τα μύχια της σκέψης του
για να φωτίσει τους προσκυνητές
Στον πορτίσκο του ναού ο Δάσκαλος Νι
καλωσορίζει τους προσκυνητές
με ζαχαρωμένο νερό και φραουλάδα
**
Δεν μπορείς να σκοτώσεις
έναν χιονάνθρωπο με μια τουφεκιά
λέει ο Δάσκαλος Μου
Και φυσικά μπορείς
Λέει ο Δάσκαλος Νι
Αν αφαιρέσεις από το σώμα του το χιόνι
Μα το σώμα του είναι χιόνιλέει ο Δάσκαλος Μου
΄Όχι το σώμα του δεν είναι χιόνι
Λέει ο Δάσκαλος Νι
Η σάρκα του είναι χιόνι
**
Τι είναι αυτό που απελπίζει τις γυναίκες;
Ρωτάει ο Δάσκαλος Μου
Οι άντρες ασφαλώς
Απαντάει ο Δάσκαλος Νι
΄Ισως οι άλλες γυναίκες
λέει ο Δάσκαλος Μου
Τα πάντα απελπίζουν τις γυναίκες
Πετιέται ο μαθητής Νιμού
Τα πάντα απελπίζουν τις γυναίκες
΄Ολος ο κόσμος τις πληγώνει
**
H πιό γρήγορη σκιά στον τοίχο μου
είναι αυτή της μύγας
λέει ο Δάσκαλος Μου
Στον δικό μου τοίχο η πιο γρήγορη σκιά
Είναι αυτή της σκέψης μου
Λέει ο Δάσκαλος Νι
Στον δικό μου τοίχο
΄Ασπρες οβιδες
Από το κανόνι του έρωτα
Λέει ο μαθητής Νιμού
΄
**
Ο Νιμού είναι αυθάδης
λέει ο Δάσκαλος Μου
Ναι είναι αυθάδης
Συμφωνεί ο Δάσκαλος Νι
΄Όχι δεν είμαι αυθάδης
Λέει ο μαθητής Νιμού
Απλά δεν είμαι δάσκαλος
Και το μυαλό μου τρέχει
ελεύθερο έξω στις πεδιάδες

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s